Wat is een ideale relatie?

Is het gesprek over liefde en seksualiteit in de Katholieke Kerk nu alweer voorbij? Even was er een golf van protest toen het Vaticaan voor een zoveelste keer kwam met een verklaring over homoseksualiteit. De inhoud was niet nieuw. Toch hebben velen laten horen dat het Vaticaanse relatie-ideaal bij de tijd zou moeten worden gebracht. Maar na deze eerste reacties is het best wel weer stil.

Dat is problematisch, want de kritische stemmen hebben gelijk. De opvattingen over liefde en seksualiteit in de Kerk en daarbuiten lopen onoverbrugbaar uiteen. Er is sprake van een crisis die verder gaat dan homoseksualiteit. Van alle gegevens die worden bijgehouden over de Katholieke Kerk daalt het aantal huwelijken procentueel het hardst. Er worden in Nederland nog maar duizend katholieke huwelijken per jaar gesloten.

Deels zal deze daling komen doordat de overheid de mogelijkheden van een sprookjeshuwelijk heeft vergroot. Het burgerlijk huwelijk kan tegenwoordig op elke feeërieke plek plaatsvinden en iedereen kan fungeren als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijk stand. Voor een droomhuwelijk is de Kerk dus niet meer nodig. Al zou een missionaire kerk best eens mogen nadenken of er hier niet iets te winnen valt.

Het werkelijke probleem is het huwelijksideaal dat in onze samenleving haast niet meer mogelijk is. Het huwelijk zoals de Kerk dat voorhoudt is een algehele levensverbintenis van een man en een vrouw, gekenmerkt door trouw aan elkaar, onverbreekbaarheid en openheid voor kinderen. Helaas lijkt dat voor veel mensen niet weggelegd. Zouden we dat niet kunnen accepteren zonder hen als slechte katholieken te zien?

Dat doen we op andere gebieden ook. Zo is iedere christen geroepen om de evangelische raden van armoede, gehoorzaamheid en kuisheid na te leven. Niet iedereen lukt dat even goed. Ook onder katholieken zijn schatrijke mensen, mensen die naar niemand luisteren of vrijpostig met anderen omgaan. Dat is niet lovenswaardig, integendeel, maar we beschouwen deze mensen toch als gewone katholieken. Wel is er een aparte groep die zich met extra ijver op deze raden toelegt, mensen in het religieuze of godgewijde leven. Zij leggen een gelofte af om hun gehele leven in het teken te stellen van armoede, gehoorzaamheid en kuisheid. Zo leven ze het ideaal ten volle en zijn ze voor velen een voorbeeld om zich aan op te trekken.

Reeds de leerlingen zeiden toen Jezus over het huwelijk sprak: “Dan kun je maar beter helemaal niet trouwen.” Dat vond Hij wat overtrokken, maar dat het ideaal moeilijk was gaf de Heer toe. Daarom is het niet verwonderlijk dat een groot deel van de mensen het huwelijksideaal slechts in beperkte mate kan leven. Toch horen ook zij bij de Kerk. Of ze nu de onverbreekbaarheid niet kunnen houden, of een relatie hebben met iemand van hetzelfde geslacht, of als vrienden samen een huishouden willen vormen.

De selecte groep die het volle ideaal leeft zien we als voorbeeld van hoe het zou kunnen, maar tegelijk erkennen we dat veel katholieken er niet aan kunnen voldoen en toch een gezegend liefdesleven hebben. Deze mensen kunnen dan niet trouwen in de Kerk, maar we kunnen hen wel zegenen (het Vaticaanse document wijst nog eens expliciet op deze mogelijkheid) en twee aan twee uitsturen. Zullen we daar eens over doorpraten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: