Daar gaan we weer

De Katholieke Kerk scoort laag op een LHBTI-index, in Nederland nog iets lager dan in België.* Voor sommigen niets nieuws, voor anderen een reden om de vlag uit te hangen. Want “Gelukkig doet de Kerk niet mee met dat homogedoe.” Toch blijft het onderwerp steeds maar weer terugkomen.


Natuurlijk is homoseksualiteit absoluut niet het belangrijkste onderwerp in de wereld. Zelf ben ik heel blij dat met de komst van paus Franciscus niet meer elk gesprek in de Kerk over seks hoeft te gaan. Maar het onderwerp staat nu eenmaal op de maatschappelijke agenda. Het lijkt mij dan belangrijk om mee te doen aan het gesprek. Anders wordt de Kerk alleen maar negatief afgeschilderd, terwijl zij juist een mooie boodschap voor de wereld heeft. Die moeten we toch proberen aan zoveel mogelijk mensen bekend te maken?

Het gesprek over homoseksualiteit is een proeftuin voor missionair pastoraat. De opstellers van de LHBTI-index zien dat goed. Als primaire tip geven ze aan kerkgenootschappen: benadruk dat iedere mens een kind van God is. Natuurlijk kun je mensen meteen aanspreken op hun zonden, maar je kunt ook onze gezamenlijke goddelijke oorsprong benadrukken. Je kunt verschillen benoemen, maar ook eerst naar overeenkomsten op zoek gaan. Die verschillen komen later echt wel naar voren, maar dan ben je al in gesprek. En dan kun je samen spreken over datgene wat de traditie ons leert: seksualiteit vindt haar thuis in een trouw huwelijk tussen man en vrouw. We hoeven de kern van de leer niet te veranderen om met mensen te kunnen praten. Dat liet bisschop Hendriks de afgelopen tijd ook al zien in Katholiek Nieuwsblad en elders.

Christus is voor iedereen gestorven. Het zou zonde zijn als wij mensen afhouden van die schitterende waarheid. Het kost iedereen wel eens moeite om anderen als medemens te zien, als een persoon die meer met mij overeenkomt dan van mij verschilt. Dat is de moeilijkheid van missionair pastoraat, of het nu gaat om LHBTI’ers, kampbewoners, mensen voor wie de Eerste Communie draait om de cadeautjes, Tridentijnse Misbezoekers of andere mensen minder of meer zoals ikzelf.
De verschillen springen vaak zo snel in het oog; een gesprek op overeenkomsten is lastiger. En gesprekken over (homo)seksualiteit zijn we wellicht beu. Laten we ons ook dan samen dragen door de Heer: Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt…

* Zie het rapport Inclusive Churches en berichten in onder andere Trouw & Nederlands Dagblad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: