Alle christenen zijn queer; zijn ze ook gay?

Homoseksualiteit en de Kerk blijft iets moeizaams. En toch zou er niets logischer zijn dan een alliantie tussen de Kerk en de LHBTQIA+-beweging. Zeker in deze tijd tussen Pasen en Pinksteren.

Op seksueel vlak is er in elke samenleving een standaard. In de Nederlandse gaat het dan over een lichamelijke verbintenis, die tijdelijk is, die met instemming is, die tussen meerderjarigen is, die tussen twee personen is, die tussen een man en een vrouw is. Dit is zo ongeveer de standaard. Wie aan een seksuele relatie denkt, ziet dit meestal voor zich.

De homobeweging probeert met name op het laatste punt iets te veranderen. Een seksuele relatie hoeft niet tussen een man en een vrouw te zijn. De Kerk probeert met name op het punt van tijdelijkheid iets anders te vertellen: een seksuele relatie is niet iets voor een tijdje, maar voor je hele leven. Dat is een gedachte die ooit in onze samenleving de norm was, maar dit al een hele tijd niet meer is. En toch geloven christenen dat het goed zou zijn voor iedereen als mensen hun seksuele relaties zouden beperken tot het huwelijk.
Hiermee wijkt de Kerk met haar ideeën dus af van de samenleving. Niet helemaal, maar wel op een voor de Kerk belangrijk punt. Hiermee is de Kerk net als de LHBT’s queer.

“In de zestiende eeuw werd het woord ‘queer’ in de Engelse taal gebruikt als een synoniem voor ‘vreemd’, ‘excentriek’ of ‘merkwaardig’. Het woord kan verwijzen naar iets dat verdacht is of naar een persoon die ongewenst gedrag vertoont.” Tegenwoordig is queer de Q in LHBTQIA+, al wordt die letter ook wel eens voor Questioning aangezien. Queer is ook te gebruiken als de verzamelnaam voor de gehele gemeenschap.
Queer geeft aan dat je anders denkt of doet dan de norm, met name op het gebied van seksualiteit en gender. Wikipedia vult aan: “Queer kan daarnaast verwijzen naar een politieke beweging die racisme, seksisme, heteronormativiteit en kapitalisme bestrijdt.” [1]

Niet voor niets wordt Jezus soms als queer gezien. Hij verhield zich tot de normen van zijn tijd op een creatieve manier. Hij was trouw aan de traditie, maar wist die op een nieuwe manier naar voren te brengen. En ook in zijn mens-zijn was hij niet helemaal de norm, hij is immers ook God. De LHBTQIA+-gemeenschap zou hem in hun rangen verwelkomen.

Toch was de homobeweging niet altijd zo open voor anderen dan mannelijke homoseksuelen. Er was eerder rivaliteit tussen de verschillende mensen. Men vroeg zich af: Doet de associatie met een andere groep de strijd van de eigen groep geen kwaad? Zo is de positie van transgenders binnen de gemeenschap een punt van discussie geweest. En ook nu is de queer-gemeenschap helemaal geen eenheid. De een vindt dat man-vrouw-rollen er niet toe doen, terwijl anderen juist de nadruk leggen dat ze het een of het ander zijn. Toch hebben deze mensen elkaar gevonden. Omdat hun overeenkomsten groter zijn dan hun verschillen. Ze morrelen allemaal aan de seksuele moraal van onze samenleving. Net als de Kerk, die gemeenschap van heiligen en zondaars, op haar manier.

Veel christenen lukt het niet om in LHBT’s eerder bondgenoten dan tegenstanders te zien. Het liefst zouden sommige christenen in een grote boog om de kwestie van homoseksualiteit en andere normoverschrijdingen willen lopen. Zoals de priester en de leviet om de gewonde man langs de kant van de weg, zou ik wat vals willen zeggen. [2]

De barmhartige Samaritaan verbindt zich aan de gewonde man aan de kant.

Daarmee is de Kerk niet uniek. De film Pride laat een bondgenootschap zien tussen homoseksuelen en mijnwerkers. Hun overeenkomsten in de strijd waren nog veel losser. Het enige wat ze gemeen hadden was hun wens om gezien te worden in en door de samenleving. Toch overbrugden ze hun levensgrote verschillen en sloegen de handen ineen. Zal dat christenen ook lukken?

Christenen kunnen een voorbeeld nemen aan de LHBTQIA+-gemeenschap. In het feit dat ze de eenheid in hun verscheidenheid laten primeren, maar ook in hun uitingsvormen. In hun verdrukking zeggen ze: “We are out, we are loud, we are proud.” Laten we gay zijn, vrolijk zijn, al is daar vaak geen reden toe. Het is als met de vreugde van Pasen die maar langzaam doorsijpelt in de lamgeslagen leerlingen. Maar met de hulp van de Heilige Geest weten ze hun roeping te hervinden. En met Pinksteren spreekt en hoort ieder mens in zijn eigenheid de universele boodschap van Gods liefde.

[1] Wikipedia, lemma: Queer.
[2] Lucas 10,31-32

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: