Olympisch spelende kinderen

“En nu, na deze Spelen, na maanden vol prachtige sport, graag een maatschappelijke en politieke discussie over wat we willen met sport. Hoeveel investeren we? Waarin? En vooral: hoe krijgen we het voor elkaar dat kinderen gaan en blijven sporten?” [1]

De eerste antwoorden op deze vraag van Thijs Zonneveld lieten niet lang op zich wachten: Het onderwijs moet meer ruimte geven voor sport. [2] Ook hijzelf schreef meteen, iets gematigderd: “Zou heel graag zien dat er een betere, sterkere verbinding tussen top- en breedtesport wordt gebouwd. Bijvoorbeeld door clinics op scholen en verenigingen te organiseren met olympiërs.” [3]

Natuurlijk de school(!) Die is immers voor elk maatschappelijk probleem en ‘probleem’ de oplossing. Maar moesten we daar niet juist vanaf? Naast de wensenlijstjes van maatschappelijke organisaties zien we steeds vaker opiniestukken van hoogleraren, zoals Anna Bosman, om focus aan te brengen in het onderwijs, met als doel om het basisniveau op te krikken en daarmee levens te verbeteren. Laten we het onderwijs ajb met rust om zich te concentreren op kerntaken taal en rekenen, waarbij en passant persoonsvorming en andere kennis en vaardigheden voorbij komen. Sport als extra verplicht onderdeel op de agenda moeten we vooral zien te voorkomen.

In een eerder stadium werd het verplicht om op de basisschool voor lichamelijke opvoeding bevoegde leerkrachten aan te stellen. De oudere garde werd geacht bevoegd te zijn, terwijl de nieuw-afgestudeerden hier óf een extra opleiding voor moesten volgen óf voor directeuren een minder prettige keuze waren, omdat er met deze docenten altijd roosterproblemen ontstonden rondom gymnastiek. Ideeën zijn mooi, maar hoe gaan we in de praktijk brengen?

Bovendien, als derde bedenking: willen we onze kinderen aan de sport hebben of willen we ze laten bewegen? In de antwoorden op de vraag van Zonneveld zie ik veel pleidooien voor sport, want gym zou maar saai zijn. Maar ik zou -als ik kinderen zou hebben- toch heel lang nadenken voor ik mijn kind bij een sport zou inschrijven. Hebben we er wat aan als onze kinderen gaan karten om sportheld Max Verstappen op te volgen? Zou ik mijn kind naar hockey laten gaan, als ik steeds meer beschermingsmaatregelen in die sport zie verschijnen? BMX-fietsjes en wielrennen zijn heel leuk, maar wil ik dat mijn kind sleutelbeen- of andere breuken oploopt? En die winnaarsmentaliteit, die inherent is aan sport? Voedt die onze kinderen op tot de Nederlanders die we willen hebben? Om van de ‘Winner takes all’-mentaliteit in sommige sporten maar te zwijgen. Rennen, schommelen, koppeltje duiken; zullen we dat stimuleren?

Daarom zou ik niet inzetten op sport, maar op bewegen. En dat moeten we niet in het onderwijs wegzetten, met dito doelen, dito kosten en dito problemen, maar in onze gehele maatschappij. Daarbij kunnen we denken aan buitenschoolse activiteiten, zoals ze die in IJsland zouden doen [4], bijvoorbeeld bij de Scouting. Maar belangrijker nog is dat we onze samenleving op bewegen ontwerpen.

Onze openbare ruimte is veel te veel ingericht op automobiliteit. Dat is niet alleen een klimaatprobleem, niet alleen een veiligheidsprobleem, maar in mijn ogen vooral een bewegingsprobleem. Mensen zouden in hun woonwijk, dorp en stad lopend of fietsend uit de voeten moeten kunnen. Auto’s zouden ontmoedigd moeten worden, door hogere kosten, door minder en kleinere parkeerplaatsen en strakker beboeten op fout-parkeren en -rijden. Het mag normaal worden om elkaar scheef aan te kijken als we binnen de bebouwde kom iets anders dan fiets of benen gebruiken.

Kinderen die in grote stationwagons naar de hockey worden gebracht of volwassenen die de paar kilometer naar de sportschool afleggen met hun auto. Dat is het beeld van sport en bewegen anno 2021. Kinderen die op straat stoepranden, tikkertje spelen of touwtje springen? Ik zie ze niet, maar laten we ons dat beeld inprenten als het nieuwe normaal. Dat zou onze nieuwe Olympos moeten zijn.


[1] https://twitter.com/thijszonneveld/status/1424253668681940992
[2] Mijn persoonlijke samenvatting van antwoorden op Zonneveld’s bericht
[3] https://twitter.com/thijszonneveld/status/1424256301790638080
[4] Zie deze reportage van Nieuwsuur: https://nos.nl/nieuwsuur/collectie/13579/artikel/2188776-jongeren-van-drank-en-drugs-afhouden-ijsland-lukt-het

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: