Is dit alles?

Wittem is in de (Limburgse) katholieke Kerk een household name. Gerardus wordt er vereerd, bekend van kalender en bier. Hoe zo’n Italiaanse broeder met achternaam Majella in het heuvelland terecht is gekomen? De wegen van heiligen lopen meestal via familielijnen. In dit geval de religieuze familie van de redemptoristen. Mijn eigen weg voerde ook naarMeer lezen over “Is dit alles?”

Druppelsgewijs

Een kwart eeuw geleden liep ik introductie bij Theologie en Religiewetenschappen in Nijmegen. Bij het Han Fortmann Centrum was een aanbod voor een workshop Schrijvenderwijs dichter bij jezelf komen. Gewapend met brandnetelthee en een zacht muziekje pakten we als introgroepje de pen op om iets over onszelf te ontdekken. Om wellicht onze roeping te ontdekken,Meer lezen over “Druppelsgewijs”

Neem je bed op…

Ooit liep ik stage op een basisschool en was er een project over verhuizen. De kinderen vertelden hoe vaak ze verhuisd waren. Sommigen wel drie keer! Toen meester Frits begon te tellen vielen de monden open. Dertien and counting. Voor mij is verhuizen niet iets heel bijzonders meer, maar afgelopen maand had ik een moeilijke.Meer lezen over “Neem je bed op…”

Waar is Liduina?

Ik ging naar Schiedam om Liduina te zien en bij haar relieken te bidden. Ik vond er het oudste stadspark van Nederland, oude en draaiende jeneverfabrieken, het Nationaal Coöperatiemuseum, een heropend Stedelijk Museum met twee nieuwe tentoonstellingen. Een wanklank was er ook, dat alle lokale gidsen van mening lijken dat het leukste aan Schiedam deMeer lezen over “Waar is Liduina?”

Gemeen, gezond, gelukkig

Eenzaamheid wordt steeds meer gezien als volksziekte nummer een. Een paar jaar geleden was dat depressie. Is die golf daarmee voorbij of heeft deze een specifiekere invulling gekregen? Want wat doen we met dat gat in ons gevoel, dat hoort bij het menselijk bestaan, maar waar we moeilijk mee kunnen omgaan? Ik zie hierin onderMeer lezen over “Gemeen, gezond, gelukkig”

Sloop die muren om ons heen

In Nederland hebben we de pechgeneratie van studenten die onder het sociaal leenstelsel vielen en de verloren generatie die is opgegroeid tijdens twee jaar corona. Zouden we dan in onze Kerk kunnen spreken over de traumageneraties? Sinds mijn doop in 1981 ken ik de Kerk alleen als in verval. De vraag was en is altijd:Meer lezen over “Sloop die muren om ons heen”

Ik hef mijn handen

Het is oorlog in Oekraïne. En dat maakt heel wat los in onze omgeving. Ik lees hoe hele dorpen vluchtelingen willen opnemen, bezinningscentra hun deuren openzetten, hoe we miljoenen gaven en geven aan de Samenwerkende Hulpdiensten. Ik lees het en ben dankbaar voor al deze actie. Toch doe ik er zelf niet aan mee. IkMeer lezen over “Ik hef mijn handen”